Koude doch succesvolle winterpluktocht
Terwijl de Konik-paarden en de Highland-koeien worden bijgevoerd onder de spoorbrug, trekken op woensdagmorgen 27 januari 12 volwassenen en een peuter de uiterwaarden van de IJssel in. Dik ingepakt in jassen, mutsen, warme sjaals en stevige stappers wandelen zij met de ogen op de grond en plastic tasjes in de hand door het verijsde gebied. Doel: een wintermaaltijd oogsten.
Oogsten? Valt er midden in de winter dan nog iets eetbaars te plukken?! Een dik uur later staan ze in een kring aan de waterkant, kop dampende thee in de hand. Ja, de oogst is geslaagd: zo’n 2 ons weegbree, een handje brandneteltoppen en een hoopje duizendblad. Genoeg om de soep te kruiden en weegbreekoekjes te bakken.
Moestuin
Voor de overige ingrediënten bezoeken ze de moestuin van een van de deelnemers. Die heeft daar nog volop prei, knoflook, laurier staan. Ook de pastinaken voor de soep zijn nog te oogsten in het midden van de winter. Een ander heeft tamme kastanjes meegebracht – bewaard van de herfst, en de kruidentuin van Centraal Wonen levert salie, maggiplant, tijm en rozemarijn. Alles met elkaar levert het een smakelijke en gezellige maaltijd op.
De winterpluktocht van de Eetbare Stad heeft duidelijk een ander karakter dan de herfstpluktocht. De schaarste wordt overweldigend voelbaar als je zo zoekend door de uiterwaarden struint. Er worden grapjes gemaakt over gevechten om de laatste blaadjes en woekerprijzen op de zwarte markt. Het nut van bewaren, drogen en inmaken wordt vertaald in het plan om komend najaar zelf jam en zuurkool te maken. De rijkdom van een moestuin is duidelijk – en de luxe van de supermarkt smaakt anders dan gisteren.
Reacties van lezers