Transition Town Deventer en Omstreken

Di 15 december, Diepenveen

De kindertekeningen in de fietstassen van Pieter zijn gepresenteerd tijdens de wereldpremière van ‘Bend the trend’ de leefklimaat campagne van de European Environment Agency. EEA directeur professor Jacqueline McGlade was verguld met deze eenmansactie omdat het precies is waar het in deze campagne om draait: de verantwoordelijkheid en daadkracht van het individu en de bundeling van die krachten.

Ze toonde tijdens haar presentatie de voetafdruk van Eline, de pasgeboren kleindochter van Parmentier, en merkte daarbij op dat het voor iedereen de kunst is om de eigen voetafdruk klein te houden. Dat kreeg veel bijval van de ruim 800 aanwezigen in het oude Staerekassen theater. Duurzaamheidsondernemer Parmentier, of ‘durfdoener in duurzaamheid’ zoals hij zichzelf noemt, is direct gestrikt om ‘Bend the trend’ ambassadeur te worden.

Za. 12 dec, Kopenhagen: “There is no planet B”

De demonstraties die afgelopen zaterdag de Kopenhaagse binnenstad de hele dag tot het epicentrum van klimaatenergie maakten, heeft hij ervaren als een massabeweging van bezorgde maar positieve wereldburgers. “Terecht wordt er geprotesteerd tegen het feit dat veel van de leiders die verantwoordelijk zijn voor (leef) klimaatproblemen nu onderhandelen over de oplossing ervan. Dat werkt meestal niet.” Leuzen als ‘There is no planet B’ en zijn eigen vergelijkbare motto ‘One earth, one experiment’ maken kort maar krachtig duidelijk dat we niet in de luxe situatie verkeren dat we maar wat kunnen aanrommelen.

Als er nu nog steeds mensen en ook politieke partijen zijn die zeggen dat het allemaal wel meevalt of zelfs onzin is, dan zijn ze net als de betweters vroeger die zeker wisten dat het onmogelijk is om rivieren te vervuilen en ecosystemen te beschadigen. Ze hebben ongelijk gekregen. Als je (klein)kinderen hebt dan kun je toch onmogelijk achterover leunen en denken “ach het zal allemaal wel loslopen”. Dat komt neer op “na ons de zondvloed en onze (klein)kinderen in de boot.”

Gevraagd naar verdere plannen en acties zegt hij: “Actief zijn voor een beter (sociaal) klimaat hoeft natuurlijk niet groots en vermoeiend te zijn. Ik ga gewoon door met mijn pogingen op een verantwoorde duurzame manier te leven, daar valt ook nog veel aan te verbeteren, en als ik daarnaast af en toe de initiatiefnemer kan zijn van een actie of campagne dan doe ik dat meteen weer.”

Do 10 december, KØGE

Het lukte nog net om de watertemperatuur in m’n fietskleding op peil te houden. Geen aangenaam peil maar voldoende om veilig het bijna-eindpunt Koge te bereiken. Koge had wel iets dichterbij gemoge. 92km lijkt niet zoveel, zelfs niet na de voorgaande vier dagen en 550km, maar 92 km ijsregen maakt deze reis toch wel een beetje heroisch. De lezer vraagt zich misschien af of dit nog leuk is? Dat vraag ik me ook weleens af.

Zonder routeplanner…!

Juichend stond ik onder de douche, enerzijds omdat het einddoel vrijwel is bereikt en anderzijds omdat diverse lichaamsdelen beginnen te ontdooien. Door toeval en het uitvallen van de routeplanner werd het een idylische route, langs aardige kustplaatsjes, kronkelende (ook op en neer) weggetjes, ontelbare fazanten, een ree vlak voor me op de weg (ik reed hem bijna in twee) en eeuwenoude eiken op een landgoed waar God zelf kennelijk kantoor houdt, getuige het bordje Godkantor. Er is bij mooi weer vast nog veel meer te genieten.

Koge is een aardig stadje waar zich net op het grote plein een paar honderd engeltjes in witte jurken, met een krans op het hoofd en kaarsje in de hand, verzameld hebben. In de bibliotheek mag ik gratis een uurtje op de computer rammelen. Nu nog op zoek naar een wasserij voordat ze hier (terecht) bezwaar gaan maken.

Morgen is het nog een klein stukje naar Kopenhagen en ik ben erg benieuwd wat me daar te wachten staat. Ik houd jullie op de hoogte.

Di  8 december, Ahrensböck

Fris en niet te droog, of in de taal van weerman Krol, ‘geen weer’. Het was grijs, 100% luchtvochtigheid en twee graden. Toen ik vanmorgen vertrok, schoot het niet op. Dat leek me geen wonder na twee dagen van 160km, dan begint alles een beetje te kraken.

De windmolens draaiden me voor het eerst deze reis tegemoet, aha tegenwind. Zondag regen, maandag zon en vandaag dus grijs, genoeg afwisseling. Tja, je moet wat over hebben voor het goede doel.

Zondag bij de start, uitgezwaaid door m’n kleindochter van twee weken en andere fans, had ik niet verwacht op dinsdag al 80km van de Deense grens te zitten. Bijna 450km vanaf Diepenveen moet ik echter niet denken er bijna te zijn. Diverse delen doen me zeer en de andere niet meer. Maar ik blijf optimistisch (als altijd). Leuk zijn de gesprekken onderweg, met herbergiers en anderen. Meestal weten ze wel wat er in Kopenhagen aan de hand is en krijg ik aanmoedigingen.

Verrassingen waren er ook onderweg. Het allereerste onderdak op deze reis heette Hotel Cramer. Een week eerder had minister Cramer me uitgezwaaid. Het zal wel toeval zijn.

Radio-interview in een bushokje

Gisteren belde Radio Oost onderweg of ik in de uitzending kon uitleggen waarom ik naar Kopenhagen fietste en wat ik van de klimaattop verwachtte. Daar zit je dan in een schoolbushaltehokje in de stad Brake te reageren op de stelling: “We doen al genoeg voor het klimaat”. 60% van de luisteraars bleek het met die stelling eens te zijn. Ik had kunnen zeggen: “dit is het beste bewijs dat er nog een lange weg te gaan is” maar zei:

“We zijn zelfs nog maar net begonnen. Veel luisteraars doen hun boodschappen natuurlijk op de fiets, hebben zonnepanelen op hun dak, besparen energie, gebruiken led-lampen en nog is het niet genoeg.” Onze kleindochter is een mensje van 2860 gram en het is haar klimaat waar we het over hebben, niet ons klimaat. We hebben de grondstoffen opgemaakt, grond en water vervuild en zelfs de atmosfeer verstoort. Dat kunnen we zo niet nalaten.”
Misschien met deze uitzending weer een zieltje gewonnen; wie weet.

Zo 6 december, Diepenveen

Om 8.00 uur vertrekt  Pieter Parmentier uit Diepenveen naar de klimaattop in Kopenhagen; aannemende dat de griepaanval van deze week dan is afgeslagen (dat scheelt weer een fietstas vol zakdoeken ). Het schijnt dat er wat mensen komen uitzwaaien en dat ook de pers aanwezig is.

Pieter wil ons een paar keer mailen hoe zijn reis verloopt, met foto’s en overpeinzingen en al. Wij publiceren het hier graag als zijn blog !

Pieter "Beat the Heat by Bike"

Voor alle duidelijkheid: ik ben van mening dat het in Kopenhagen niet over óns klimaat gaat maar over het klimaat van onze (klein)kinderen. En omdat zij daar hun stem niet kunnen verheffen, doe ik dat.

Kindertekeningen en voetafdruk kleindochter gaan mee

In z’n fietstas neemt Pieter kindertekeningen mee met als onderwerp “het klimaat” en ook een voetafdruk van z’n pas geboren kleindochter. Stapels klimaattekeningen zijn er binnengekomen en het is duidelijk dat kinderen heel goed weten wat de problemen zijn. Auto’s zijn niet goed en fietsen wel, ijsberen drijven rond op een heel klein schotsje, mensen en dieren komen om door de droogte, huizen staan onder water, enz.

Pieter’s plan is om uiteindelijk een klimaatboek te maken met deze tekeningen erin en dat op te sturen naar regeringsleiders. Parmentier zegt hierover:

Tekening Astrid

Onze (klein)kinderen weten niet wat ze boven het hoofd hangt. We hebben in sommige opzichten een rommeltje gemaakt van onze planeet en dat is geen goede nalatenschap. Miljoenen mensen hebben last van vervuiling; kinderen gaan dood van honger en dorst en een groot deel van de grondstoffen die onze planeet rijk was, hebben we gewoon opgemaakt. Moeten toekomstige generaties maar zelf uitzoeken hoe ze overleven? Ik vind dat wij de plicht hebben om de troep op te ruimen en duurzame oplossingen te bedenken voor de schaarste aan grondstoffen. Die oplossingen moeten er heel snel komen en daarom is het verdrag van Kopenhagen zo belangrijk“.

Jacqueline Cramer zwaait hem uit

Minister Jacqueline Cramer was graag bereid om de klimaattop fietser te komen uitzwaaien en hij heeft ook een uitnodiging op zak van de European Environment Agency om deel te nemen aan de conferentie. Pieter Parmentier heeft wel wat ervaring met toppen en goede doelen sinds zijn fietsexpedities door Peru en naar Mount Everest. Maar deze top in Denemarken staat op zijn prioriteitenlijstje ver bovenaan.

Sponsorgeld naar Buurtenergie

Gezocht wordt nog naar sponsors. De opbrengsten worden geheel besteed aan de Buurtenergie campagne waarvan Parmentier initiatiefnemer is. Deze campagne heeft tot doel om burgers per buurt te interesseren & activeren voor energiebesparing en de productie van duurzame energie.

Pieter is tevens actief in de Energiegroep van TT-Deventer, zie hier zijn bericht.